अथ श्री बगलामुखी कवचम्

ॐ अस्य श्रीबगलामुखीकवचस्य नारद ऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः, श्रीबगलामुखी देवता, ह्रीं बीजम्, ऐं कीलकम्, पुरुषार्थचतुष्टयसिद्धये जपे विनियोगः॥

मध्येसुधाब्धिमणिमण्डपरत्नवेद्यां सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णाम् । पीताम्बराभरणमाल्यविभूषिताङ्गीं देवीं भजामि धृतमुद्गरवैरिजिह्वfilter ॥ १ ॥

जिह्वाग्रमादाय करेण देवीं वामेन शत्रून् परिपीडयन्तीम् । गदाभिघातेन च दक्षिणेन पीताम्बराढ्यां द्विभुजां नमामि ॥ २ ॥

देवदेव महादेव भक्कानुग्रहकारक । शृणु विज्ञाप्यते यत्तु श्रुत्वा सर्वं निवेदय ॥ १ ॥

विशुद्धाः कौलिका लोके ये मत्कर्मपरायणाः । तेषां निन्दाकरा लोके बहवः किल दुर्जनाः ॥ २ ॥

मनोबाधां विदधते मुहुः कटुभिरुक्किभिः । तेषामाशु विनाशाय त्वया देव प्रकाशितः ॥ ३ ॥

यो मन्त्रो बगलामुख्याः सर्वकामसमृद्धिदः । कवचं तस्य मन्त्रस्य प्रकाशय दयानिधे ॥ ४ ॥

शृणु त्वं बगलामुख्याः कवचं सर्वकामदं । येन संरक्षितो लोके विजयी सर्वतो भवेत् ॥ ५ ॥

शिरो मे बगला पातु हृदयैकाक्षरी परा । ॐ ह्रीं ॐ मे ललाटे च बगला वैरिनाशिनी ॥ १ ॥

गदाहस्ता सदा पातु मुखं मे मोक्षदायिनी । वैरिजिह्वाधरा पातु कण्ठं मे बगलामुखी ॥ २ ॥

उदरं नाभिदेशं च पातु नित्यं परात्परा । परात्परतरा पातु मम गुह्यं सुरेश्वरी ॥ ३ ॥

हस्तौ चैव तथा पादौ पार्वती परिपातु मे । विवादे विषमे घोरे संग्रामे रिपुसंकटे ॥ ४ ॥

पीताम्बरधरा पातु सर्वाङ्गं शिवनर्तकी । श्रीविद्या समयं पातु मातङ्गी पूरिता शिवा ॥ ५ ॥

पातु पुत्रं सुतं चैव कलत्रं कालिका मम । पातु नित्यं भ्रातरं मे पितरं शूलिनी सदा ॥ ६ ॥

इति ते कथितं देवि कवचं परमाद्भुतम् । श्रीविश्वविजयं नाम कीर्तिश्रीविजयप्रदाम् ॥ ७ ॥

अपुत्रो लभते पुत्रं धीरं शूरं शतायुषम् । निर्धनो धनमाप्नोति कवचस्यास्य पाठतः ॥ ८ ॥

जपित्वा मन्तरराजं तु ध्यात्वा श्री बगलामुखीम् । पठेदिदं हि कवचं निशायां नियमात् तु यः ॥ ९ ॥

यद् यत् कामयते कामं साध्यासाध्ये महीतले । तत् तत् काममवाप्नोति सप्तरत्रेण शङ्करी ॥ १० ॥

गुरुं ध्यात्वा सुरां पीत्वा रात्रौ शक्तिसमन्यितः । कवचं यः पठेद् देवि तस्यासाध्यं न किञ्चन ॥ ११ ॥

यं ध्यात्वा प्रजपन्मन्त्रं सहस्रं कवचं पठेत् । त्रिरत्रेण वशं याति मृत्योः तन्नात्र संशयः ॥ १२ ॥

लिखित्वा प्रतिमां शत्रोः सतालेन हरिद्रया । लिखित्वा हृदि तन्नाम तं ध्यात्वा प्रजपेन् मनम् ॥ १३ ॥

एकविंशतिनदिनं यावत प्रत्यहं च सहस्त्रकम् । जप्त्वा पठेत् तु कवचं चतुर्विंशतिवारकम् ॥ १४ ॥

संस्तम्भं जायते शत्रोर्नात्र कार्या विचारणा । विवादे विजयं तस्य सङ्ग्रामे जयमाप्नुयात् ॥ १५ ॥

श्मशाने च भयं नास्ति कवचस्य प्रभावतः । नवनीतं चाभिमन्त्र्य स्त्रीणां दद्यान्महेश्वरि ॥ १६ ॥

वन्ध्यायां जायते पुत्रो विद्याबलसमन्वितः । श्मशानाङ्गारमादाय भौमे रात्रौ शनावथ ॥ १७ ॥

पादोदकेन स्पृष्ट्वा च लिखेत् लोहशलाकाय । भूमौ शत्रोः स्वरूपं च हृदि नाम समालिखेत् ॥ १८ ॥

हस्तं तद्धृदये दत्त्वा कवचं तिथिवारकम् । ध्यात्वा जपेद् मनल्नरानं नवरात्रं प्रयत्नतः ॥ १९ ॥

म्रियते ज्वरदहेन दशमेऽहन्य न संशयः । भूर्जपत्रेष्विदं स्तोत्रमष्टगन्धेन संलिखेत् ॥ २० ॥

धारयेद् दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथा । सङ्ग्रामे जयमाप्नोति नारी पुत्रवती भवेत् ॥ २१ ॥

सम्पूज्य कवचं नित्यं पूजायाः फलमालभेत् । ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तन्ति तं जनम् ॥ २२ ॥

बृहस्पतिसमो वापि विभवे धनदोपमः । कामतुल्यश्च नारीणां शत्रूणां च यमोपमः ॥ २३ ॥

कवितालहरी तस्य भवेद् गङ्गाप्रवाहवत् । गद्यपद्यमयी वाणी भवेद् देवी प्रसातः ॥ २४ ॥

एकादशशतं यावत् पुरश्चरणमुच्यते । पुरश्चर्याविहीनं तु न चेदं फलदायकम् ॥ २५ ॥

न देयम्परशिष्येभ्यो दुष्टेभ्यश्च विशेषतः । देयं शिष्याय भक्काय पञ्चत्वं चान्यथाऽऽप्नुयात् ॥ २६ ॥

इति श्रीरुद्रयामले बगलामुखीकवचं सम्पूर्णम् ॥