अथ श्रीबगलामुखी ब्रह्मास्त्र कवचम्

कैलासाचलमध्यगं पुरवहं शान्तं त्रिनेत्रं शिवं वामस्था कवचं प्रणम्य गिरिजा भूतिप्रदं पृच्छति । देवी श्रीबगलामुखी रिपुकुलारण्याग्निरूपा च या तस्याश्चाप विमुक्त मन्त्र सहितं प्रीत्याऽधुना ब्रूहि माम् ॥ १ ॥

देवी श्रीभववल्लभे शृणु महामन्त्रं विभूतिप्रदं देव्या वर्मयुतं समस्तसुखदं साम्राज्यदमुक्तिदम् । तारं रुद्रवधूं विरिञ्चिमहिलाविष्णुप्रियाकामयुक्कान्ते श्रीबगलानने मम रिपुन्नाशाय युग्मन्त्विति ॥ २ ॥

ऐश्वर्याणि पदं च देहि युगलं शीघ्रं मनोवाञ्छितं कार्यं साधय युग्मयुक्छिववधूवह्निप्रियान्तो मनुः । कंसारेस्तनयञ्च बीजमपरा शक्तिश्च वाणी तथा कीलं श्रीमति भैरवर्ष्षिसहितं छन्दो विराट् संयुतम् ॥ ३ ॥

स्वेष्टार्थस्य परस्य वेत्ति नितरां कार्यस्य सम्प्राप्तये नानासाध्यमहागदस्य नियतन्नाशाय वीर्याप्तये । ध्यात्वा श्रीबगलाननामनुवरं जप्त्वा सहस्राख्यकं दीर्घैः षट्कयुतैश्च रुद्रमहिलाबीजैर्विन्यास्स्याङ्गके ॥ ४ ॥

सौवर्णासनसंस्थितां त्रिनयनां पीतांशुकोलासिनीं हेमाभाङ्गरुचिं शशाङ्कमुकुटां स्रक्चम्पकस्रग्युताम् । हस्तैर्मद्गरपाशबद्धरसनां सम्बिभ्रतीं भूषणव्याप्ताङ्गीं बगलामुखीं त्रिजगतां संस्तम्भिनीं चिन्तयेत् ॥ ५ ॥

ॐ अस्य श्रीबगलामुखी ब्रह्मास्त्र मन्त्र कवचस्य । भैरव ऋषिः । विराट्छन्दः । श्री बगलामुखी देवता । क्लीँ बीजं । ऐँ शक्तिः । श्रीँ कीलकं । मम परस्य च मनोभिलषितेष्टकार्यसिद्धये विनियोगः ॥ ६ ॥

ॐ ह्रीँ ऐँ श्रीँ क्लीँ श्रीबगलानने मम रिपून् नाशय नाशय ममैश्वर्याणि देहि देहि शीघ्रं मनोवाञ्छित कार्यं साधयः साधयः ह्रीँ स्वाहा ॥ ७ ॥

शिरो मे पातु ॐ ह्रीँ ऐँ श्रीँ क्लीँ पातु ललाटकम् । सम्बोधनपदम्पातु नेत्रे श्रीबगलानने ॥ ८ ॥

श्रुतौ मम रिपुम्पातु नासिकान्नाशय द्वयम् । पातु गण्डौ सदा मामैश्वर्याण्यन्तन्तु मस्तकम् ॥ ९ ॥

देहि द्वन्द्वं सदा जिह्वाम्पातु शीघ्रं वचो मम । कण्ठदेशं मनः पातु वाञ्छितम्बाहुमूलकम् ॥ १० ॥

कार्यं साधय द्वन्द्वन्तु करौ पातु सदा मम । मायायुक्ता तथा स्वाहा हृदयम्पातु सर्वदा ॥ ११ ॥

अष्टाधिकचत्वारिंशदण्डाढ्या बगलामुखी । रक्षां करोतु सर्वत्र गृहेऽरण्ये सदा मम ॥ १२ ॥

ब्रह्मास्त्राख्यो मनुः पातु सर्वाङ्गे सर्वसन्धिषु । मन्त्रराजः सदा रक्षां करोतु मम सर्वदा ॥ १३ ॥

ॐ ह्रीँ पातु नाभिदेशमे कटिमे बगलावतु । मुखी वर्णद्वयम्पातु लिङ्गमे मुष्कयुग्मकम् ॥ १४ ॥

जानुनी सर्वदुष्टानाम्पातु मे वर्णपञ्चकम् । वाचं मुखं तथा पदं षड्वर्णा परमेश्वरी ॥ १५ ॥

जङ्घायुग्मे सदा पातु बगला रिपुमोहिनी । स्तम्भयेति पदं पृष्ठं पातु वर्णत्रयं मम ॥ १६ ॥

जिह्वां वर्णद्वयम्पातु गुल्फौ मे कीलयेति च । पादोर्ध्वं सर्वदा पातु बुद्धिं पादतले मम ॥ १७ ॥

विनाशय पदम्पातु पादाङ्गुल्योर्नखानि मे । ह्रीँ बीजं सर्वदा पातु बुद्धीन्द्रियवचांसि मे ॥ १८ ॥

सर्वाङ्गम्प्रणवः पातु स्वाहा रोमाणि मेऽवतु । ब्राह्मी पूर्वदले पातु चाग्नेयां विष्णुवल्लभा ॥ १९ ॥

माहेशी दक्षिणे पातु चामुण्डा राक्षसेऽवतु । कौमारी पश्चिमे पातु वायव्ये चापराजिता ॥ २० ॥

वाराही चोत्तरे पातु नारसिंही शिवेऽवतु । ऊर्द्ध्वम्पातु महालक्ष्मीः पाताले शारदाऽवतु ॥ २१ ॥

इत्यष्टौ शक्तयः पान्तु सायुधाश्च सवाहनाः । राजद्वारे महादुर्गे पातु मां गणनायकः ॥ २२ ॥

श्मशाने जलमध्ये च भैरवश्च सदाऽवतु । द्विभुजा रक्तवसनाः सर्वाभरणभूषिताः ॥ २३ ॥

इति ते कथितं देवि कवचं परमाद्भुतम् ॥ २४ ॥

श्रीविश्वविजयन्नाम कीर्तिश्रीविजयप्रदम् । अपुत्रो लभते पुत्रन्धीरं शूरं शतायुषम् ॥ २५ ॥

निर्द्धनो धनमाप्नोति कवचस्यास्य पाठतः । जपित्वा मन्त्रराजन्तु ध्यात्वा श्रीबगलामुखीम् ॥ २६ ॥

पठेदिदं हि कवचं निशायां नियमात्तु यः । यद् यत् कामयते कामं साध्यासाध्ये महीतले ॥ २७ ॥

तत् तत् काममवाप्नोति सप्तरात्रेण शङ्करी । गुरुं ध्यात्वा सुरां पीत्वा रात्रौ शक्तिसमन्वितः ॥ २८ ॥

कवचम् यः पठेद् देवि तस्याऽसाध्यं न किञ्चन । यं ध्यात्वा प्रजपेन् मन्त्रं सहस्रं कवचं पठेत् ॥ २९ ॥

त्रिरात्रेण वशं याति मृत्योः तन्नात्र संशयः । लिखित्वा प्रतिमां शत्रोः सतालेन हरिद्रया ॥ ३० ॥

लिखित्वा हृदि तन्नाम तं ध्यात्वा प्रजपेन्मनुम् । एकविंशद्दिनं यावत्प्रत्यहं च सहस्रकम् ॥ ३१ ॥

जप्त्वा पठेत्तु कवचं चतुर्विंशतिवारकम् । संस्तम्भं जायते शत्रोर्न्नात्र कार्या विचारणा ॥ ३२ ॥

विवादे विजयं तस्य सङ्ग्रामे जयमाप्नुयात् । श्मशाने च भयं नास्ति कवचस्य प्रभावतः ॥ ३३ ॥

नवनीतं चाभिमन्त्र्य स्त्रीणां दद्यान् महेश्वरि । वन्ध्यायां जायते पुत्रो विद्याबलसमन्वितः ॥ ३४ ॥

श्मशानाङ्गारमादाय भौमे रात्रौ शनावथ । पादोदकेन स्पृष्ट्वा च लिखेल्लोहशलाकया ॥ ३५ ॥

भूमौ शत्रोः स्वरूपञ्च हृदि नाम समालिखेत् । हस्तं तद्धृदये दत्वा कवचं तिथिवारकम् ॥ ३६ ॥

ध्यात्वा जपेन्मन्त्रराजं नवरात्रं प्रयत्नतः । म्रियते ज्वरदाहेन दशमेऽह्नि न संशयः ॥ ३७ ॥

भूर्जपत्रेष्विदं स्तोत्रमष्टगन्धेन संलिखेत् । धारयेद् दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथा ॥ ३८ ॥

सङ्ग्रामे जयमाप्नोति नारी पुत्रवती भवेत् । ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तन्ति तं जनम् ॥ ३९ ॥

सम्पूज्य कवचं नित्यं पूजायाः फलमालभेत् । बृहस्पतिसमो वापि विभवे धनदोपमः ॥ ४० ॥

कामतुल्यश्च नारीणां शत्रूणाञ्च यमोपमः । कवितालहरी तस्य भवेद्गङ्गाप्रवाहवत् ॥ ४१ ॥

गद्यपद्यमयी वाणी भवेद्देवीप्रसादतः । एकादशशतं यावत्पुरश्चरणमुच्यते ॥ ४२ ॥

पुरश्चर्याविहीनन्तु न चेदम्फलदायकम् । न देयम्परशिष्येभ्यो दुष्टेभ्यश्च विशेषतः ॥ ४३ ॥

देयं शिष्याय भक्ताय पञ्चत्वं चान्यथाऽऽप्नुयात् । इदं कवचमज्ञात्वा भजेद्यो बगलामुखीम् । शतकोटि जपित्वा तु तस्य सिद्धिर्न्न जायते ॥ ४४ ॥

दाराढ्यो मनुजोस्य लक्षजपतः प्राप्नोति सिद्धिं पराम् । विद्यां श्रीविजयं तथा सुनियतं धीरं च वीरं वरम् । ब्रह्मास्त्राख्यमनुं विलिख्य नितरां भूर्जेष्टगन्धेन वै धृत्वा राजपुरं व्रजन्ति खलु ये दासोऽस्ति तेषां नृपः ॥ ४५ ॥

इति विश्वसारोद्धारतन्त्रे पार्वतीश्वरसंवादे बगलामुखीकवचं सम्पूर्णम् ॥